Peter ten Lohuis
In mijn werk onderzoek ik de relatie tussen het vrouwelijk lichaam, textiel en schilderkunst. Het lichaam is geen object, maar een weergave van kwetsbaarheid en kracht. Door te schilderen op jacquard geweven of bedrukte stoffen vervaagt de grens tussen beeld en materiaal, tussen huid en oppervlak.
Textiel is voor mij geen neutrale ondergrond. Het draagt geschiedenis, tactiliteit en intimiteit in zich. Het is een extra huid. De geweven patronen reageren op het geschilderde lichaam: ze ondersteunen, verstoren of onthullen het beeld. Hierdoor ontstaat een spanningsveld waarin figuratie en abstractie elkaar raken.
Het vrouwelijke naakt dat ik verbeeld is nooit bedoeld als decoratief of erotisch. Het is aanwezig, confronterend en autonoom. Ik zoek naar een balans tussen zachtheid en weerstand, tussen schoonheid en ongemak.
Mijn schilderijen nodigen uit tot kijken. Pas van dichtbij wordt zichtbaar hoe verf en textiel met elkaar verweven zijn.